In de Trouw van vandaag (4 maart) stond een aardig artikeltje over de huidige en vorige accijnsverhogingen, getiteld Iets meer accijns pikt de roker wel. Het gaat om de opportunistische manier waarop de overheid accijnzen wel iets verhoogt -extra inkomsten zijn immers welkom- maar niet zo verhoogt dat teveel mensen gaan stoppen. Dan zou de overheid teveel geld mislopen.
Zie de quote hier onder:
Kleine stapjes doen minder pijn, weet ook de minister van financiën en daarom zal Nederland de tabaksaccijns nooit in één klap met één of twee euro verhogen. Want als dat wel gebeurt, profiteert ‘s lands schatkist nauwelijks. Dan gaan rokers stoppen en dát is niet de bedoeling.
Zelfs een verhoging met enkele dubbeltjes kan een geraamde meeropbrengst aan accijnzen volledig teniet doen. Op Financiën denken ze met afkeer terug aan de accijnsverhoging van 1984. Toen werden sigaretten 40 cent per pakje duurder en shag 45 cent. Die verhoging komt overeen met de prijsstijging van dit jaar, maar destijds was 40 cent in verhouding veel meer geld.
De staat hoopte in 1984 290 miljoen gulden extra bij de rokers op te halen. Maar veel van hen stopten. De meeropbrengst was uiteindelijk nihil.
Wat een absurde redenering. Enerzijds doen alsof je moeite doet om het stoppen met roken te stimuleren, aan de andere kant bang zijn dat er teveel mensen stoppen.
Het hele artikel kun je nalezen op de site van Trouw
Gearchiveerd onder: Roken en de maatschappij
